Ο Νίκος Γκάλης έγινε σήμερα 65 χρονών, και έδωσε για ακόμα μια φορά την αφορμή σε όλους τους Έλληνες να θυμηθούν την μαγεία του, αν την ξέχασαν ποτέ…

Το ημερολόγιο δείχνει 23 Ιουλίου του 1957 και κάπου στο Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, παίρνει σάρκα και οστά το… ελληνικό μπάσκετ.

Ο Νίκος Γκάλης ή κατά κόσμον Νικόλαος Γεωργαλής, έχει χαρακτηριστεί ως το σύμβολο του ελληνικού μπάσκετ, ο άνθρωπος ο οποίος έφερε στην Ελλάδα μια ολόκληρη εποχή.

Στον χώρο του μπάσκετ μετράμε διαφορετικά την χρονολογία, ΠΓ και ΜΓ, σε ελέυθερη μετάφραση προ Γκάλη και μετά Γκάλη εποχή. Υπερβολή θα πείτε, κι όμως μια φευγαλέα ματιά στα επιτεύγματα του μπορεί να επιβεβαιώσει τις γραμμές αυτές.

Το άθλημα στην Ελλάδα πριν τον σπουδαίο μπασκετμπολίστα είχε να αναδείξει την μεγάλη επιτυχία της ΑΕΚ του 1968. Μετά; Μπορούμε να γράφουμε μέχρι αύριο…

Τα πρώτα βήματα

Ο Νίκος Γκάλης αρχικά είχε πάρει την απόφαση να γίνει πυγμάχος, αλλά τελικά δεν ευδοκίμησε η πορεία του και επέλεξε (ευτυχώς), στη συνέχεια το μπάσκετ.

Ξεκίνησε την καριέρα του στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν κατάφερε να ενταχθεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου γιατί την χρονιά που συμμετείχε στο Ντραφτ, είχε προτιμηθεί αντί αυτού ο Λάρι Μπερντ.

Στην χώρα μας ξεκίνησε την καριέρα του το 1979 στον Άρη Θεσσαλονίκης, ο οποίος την προηγούμενη χρονιά είχε αναδειχθεί πρωταθλητής, μάλιστα απέρριψε προτάσεις του Ολυμπιακού και του Παναθηναικού.

Από τις πρώτες του κιόλας δηλώσεις έθεσε ψηλά τον πήχη καθώς είχε πει με περίσσεια αυτοπεποίθηση ότι θα σκοράρει 40 πόντους σε κάθε παιχνίδι.

Αυτό σε συνδυασμό με την εξωτερική του εμφάνιση η οποία δεν παρέπεμπε σε μπασκετμπολίστα, ξένισαν κάπως τον άπειρο μπασκετικά μέχρι τότε, κόσμο. Μάλιστα, το πρώτο του παιχνίδι στα κίτρινα, έφερε κακόβουλα σχόλια προς το πρόσωπο του από τον τύπο της Θεσσαλονίκης.

Παρά το γεγονός ότι είχε σημειώσει 30 πόντους, η νοοτροπία του, τα πολλά άστοχα σουτ καθώς και το μη ομαδικό του πνεύμα είχαν προκαλέσει τις αντιδράσεις.

Σιγά-σιγά όμως με την παρουσία του στον αγωνιστικό χώρο θα έκανε τον κόσμο να τρίβει τα μάτια του και να αρχίζει να θαυμάζει τα μυθικά πράγματα που παρουσίαζε στο γήπεδο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι είχε…